Sonda söyleyeceğimi en başında söyleyeyim lafı hiç dolandırmadan !

Fenerbahçe Spor Kulübü Başkanı Aziz Yıldırım yaptığı hatayı kabul etti, aldatıldığının, kandırıldığının farkına vardı ve Aydın Örs’ün yeniden yuvasına dönmesini sağladı…

Bu hamlenin etkisi daha ilk Euroleague maçında karşılık buldu. Geçtiğimiz sezon Uleb’den seyirci sayısı nedeniyle çok ciddi ikazlar alan Fenerbahçe ilk karşılaşma olmasına rağmen Lietuvos Rytas maçında 8.000 küsür seyirciye oynadı ! Bu rakam şişirilmiş rakamları baz almazsak nerdeyse geçen sezon oynanan Euroleague maçlarının toplam seyircisine eşit. Kadro bu sezon çok mu farklı ? Hayır…

Peki salon değişikliği neredeyse %800 seyirci artışının makul bir açıklaması olabilir mi ? Hiç sanmam…

Peki o halde nedir bu değişikliğin sebebi ?

Fenerbahçe taraftarı profil değiştirse de hala büyük ekseriyeti “Romantik Fenerbahçeli” diye tabir edilebilecek, sonuçlardan ziyade değerlere önem veren kişilerden oluşuyor. Haliyle bu insanlar ayak oyunlarıyla Aydın Örs gibi bir değerin kulüpten uzaklaştırılmasını içlerine sindiremediler. Bu operasyonda belkide en az suç Tanjevic’te olmasına rağmen büyük çoğunluk hiç bir zaman Tanjevic’i içlerine sindiremedi ve maçlara gitmeyerek sessizce tepkilerini dile getirdiler. Fenerbahçe’nin dinamiklerini çok iyi bildiklerini sanan bazı çok bilmişlere bunu en başından izah etmeye çalışmıştık nafile olduğunu bile bile. Yanıltmadılar anlamadılar…  Neyse ki 3 sezona mal olsa da hatadan dönüldü ve bu günlere gelindi. Aslında alınan neticler tek başına bir anlam ifade etmese de Türkiye’de 15.000 kişiye maç oynamak, geçtiğimiz sezon 30′ar, 40′ar fark yenilen takımları teker teker dize getirmek hiç de azımsanmayacak şeyler.

Aydın Örs’ün, Spahija’nın, Ertuğrul Erdoğan’ın bu takıma neler kattığı ortada. Hiç bir takım bu kadar kısa dönemde böyle bir değişim geçiremez hele kadro yapısı büyük ölçüde aynıyken. Ancak Fenerbahçe’de oluşan sevgi ortamının işaretleri her maç daha da belirginleşiyor. Eskiden kazanılan maçlar sonrasında havada tur atan gergin ortam yerini oynadığı oyundan keyif alan, sahada her topa atlayan, birbirlerinin açığını kapayan, yani sonuna kadar mücadele eden bir takıma bıraktı.

Fenerbahçe’nin bu anlayışla yolu çok açık. Kazanır-kaybeder ama taraftarları takımları böyle mücadele ettikçe onları asla yalnız bırakmazlar. Daha yapacakları çok iş var basketbol adına ama sarı lacivertliler bence üç sezondur yaşadıkları en büyük problemi sevgisizliği aşmışlar gerisi zamanla zaten hallolur.

Tebrikler Fenerbahçe…